polityka rachunkowości

W polityce rachunkowości instytucji kultury zawarto zapisy, z których wynika, że:

  • Środki trwałe do 1500 zł jako niskocenne są traktowane przez instytucję jak wyposażenie i przy zakupie obciążają konto zużycia materiałów (analitycznie: „Wyposażenie”), a od 200,01 zł do 1500 zł oznaczane są dodatkowo na koncie pozabilansowym.
  • Składniki majątkowe, których wartość początkowa z dnia przyjęcia jest powyżej 1500 zł do 10 000 zł, jednostka ujmuje na koncie 013 „Pozostałe środki trwałe” i dokonuje od nich jednorazowych odpisów amortyzacyjnych w miesiącu nabycia.
  • Dla celu zabezpieczenia majątku niektóre grupy asortymentowe są objęte ewidencją ilościowo-wartościową bez względu na wartość. Przykładowo: krzesła, stoły, inne meble oraz sprzęt komputerowy.

Zatem środki trwałe o wartości od 200,01 zł do 1500 zł są traktowane jako wyposażenie i przy zakupie obciążają konto „Zużycie materiałów”, a następnie ewidencjonuje się je dodatkowo na koncie pozabilansowym 090.
Jak w takiej sytuacji prawidłowo ująć przedmioty ewidencją ilościowo-wartościową, np. biurka za 800 zł?
Czy biurko za 800 zł lub komputer za 1480 zł można sfinansować z dotacji podmiotowej?

Samorządowa instytucja kultury chce wprowadzić następujące zapisy (zastosować uproszczenia) w polityce rachunkowości:

  1. W księgach rachunkowych ujmuje się wszystkie przychody i koszty danego okresu sprawozdawczego wynikające z zaistniałych zdarzeń gospodarczych w oparciu o przedłożone dowody księgowe do 10. dnia następnego miesiąca, w celu dotrzymania terminów sprawozdawczych. W przypadku gdy faktury, rachunki lub inne dokumenty stanowiące dowód księgowy zostaną przedłożone po 10. dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym je wystawiono, dowody te ujmuje się w księgach rachunkowych w miesiącu ich dostarczenia.
  2. W księgach rachunkowych roku obrotowego ujmuje się wszystkie osiągnięte, przypadające na rzecz jednostki, przychody i obciążające je koszty, dotyczące danego roku obrotowego, niezależnie od terminu ich zapłaty.
  3. Koszty usług telekomunikacyjnych wraz z abonamentem, zakupu energii i innych o podobnym charakterze obejmujące przełom lub okres dwóch miesięcy — z uwagi na cykliczność i porównywalność kwot w poszczególnych miesiącach — księgowane są w koszty w miesiącu wystawienia faktury z pominięciem konta międzyokresowego rozliczenia kosztów.
  4. Ponoszone z góry wydatki dotyczące w szczególności kosztów zakupu czasopism, ubezpieczeń majątkowych i rzeczowych, rocznej opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu, odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, dostępu do ebooków, zakupu domen internetowych oraz inne płatności ponoszone za okres przekraczający jeden miesiąc, ale obejmujące:
    • jeden rok obrotowy — odnoszone są jednorazowo w koszty tego roku w momencie ich poniesienia, bez rozliczania w czasie co miesiąc, z pominięciem konta międzyokresowego rozliczenia kosztów;
    • więcej niż jeden rok obrotowy — w części dotyczącej bieżącego roku, odnoszone są jednorazowo w koszty tego roku w momencie ich poniesienia, bez rozliczania w czasie co miesiąc, a w części dotyczącej kolejnych lat ujmowane są na koncie „Czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów” i odnoszone w koszty jednorazowo na początku każdego roku obrotowego.
  5. Wartości początkowej środka trwałego nie zwiększają nakłady na ulepszenie, których łączna kwota poniesiona w danym roku nie przekracza wartości określonej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. 10 000 zł. Takie nakłady są odnoszone w ciężar bieżącej działalności.

Czy te zapisy są prawidłowe?

W polityce rachunkowości domu kultury przyjęto, że zakupy o wartości od 500 do 10 000 zł ujmowane są w pozostałe środki trwałe oraz jednorazowo amortyzowane i wpisywane w koszty w momencie zakupu. Księguje się je następująco: Wn 400 „Amortyzacja” / Ma 070 „Umorzenie środków trwałych” oraz jednocześnie 013 „Pozostałe środki trwałe” / 200 „Rozrachunki z odbiorcami i dostawcami”.
Czy w tej sytuacji dom kultury może w planie finansowym wykazać zakup na potrzeby działalności statutowej przyczepki do samochodu służbowego o wartości 5000 zł oraz programu księgowego za 2000 zł i sfinansować to z dotacji podmiotowej?
Jak traktować zakupy o mniejszej wartości, np. regał na planszówki, monitor do komputera itp.?

Miesięczną opłatę za zajęcia taneczne można regulować bezpośrednim przelewem bankowym na konto gminnego ośrodka kultury lub za pomocą firmy obsługującej szybkie płatności automatyczne, która za wpłatę pobiera prowizję w wysokości 1,50 zł. Na koniec miesiąca instytucja otrzymuje od tej firmy przelew obejmujący wszystkie wpłaty z miesiąca oraz fakturę na kwotę pobranych prowizji. Dopiero wówczas GOK wie, ile łącznie było wszystkich wpłat. Kwota prowizji faktycznie nie należy do kosztów instytucji, ponieważ rodzice, płacąc przez szybkie płatności, wyrażają zgodę na płatność o 1,50 zł większą.
Jak instytucja powinna zaksięgować fakturę z prowizją?

W polityce rachunkowości instytucji kultury widnieje zapis, że składniki majątkowe, których cena nabycia lub koszt wytworzenia jest równy lub wyższy niż 1000 zł, a niższy lub równy kwocie 10 000 zł wymienionej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych o okresie użytkowania dłuższym niż rok zalicza się do pozostałych środków trwałych i amortyzuje jednorazowo w momencie przyjęcia do użytkowania.
Czy jest on zgodny z obecnie obowiązującymi przepisami Ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: ustawa o rachunkowości)?

W polityce rachunkowości instytucji kultury jest zapis: „Ustala się, że dla rzetelnego i jasnego przedstawienia sytuacji majątkowej i finansowej oraz wyniku finansowego jednostki, jako kwoty istotne traktuje się te kwoty, które przekraczają 0,5% sumy bilansowej za poprzedni okres sprawozdawczy w przypadku wielkości bilansowych, lub te kwoty, które przekraczają 1% przychodów łącznie z dotacjami podmiotowymi, w przypadku wielkości wynikowych”.
Czy taki zapis w polityce rachunkowości jest prawidłowy?

W planie kont instytucji kultury zastosowano: konto 402 „Zakup usług i materiałów”, a w analityce 402-1 „Działalność statutowa” oraz 402-2 „Działalność programowa”. Na koncie 402-1 księgowane są więc wszystkie usługi i zakup materiałów związanych z prowadzonymi warsztatami.
Czy tak jest prawidłowo?

Muzeum (samorządowa instytucja kultury) stosuje określone w swojej polityce rachunkowości zasady dla środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Wynika z nich, że dla środków trwałych powyżej 10 000 zł amortyzacja i umorzenia ustalane są w planie amortyzacji według miejsc powstania kosztów i w układzie Klasyfikacji środków trwałych, oraz naliczane zgodnie ze stawkami wynikającymi z Ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, jeśli wartość początkowa nie przekracza kwoty 80 000 zł, lub według stawek ustalonych przez dyrektora w planie amortyzacji – w przypadku aktywów trwałych już istniejących — lub poprzez zatwierdzenie stawki zawartej w dowodzie OT — Przyjęcie środka trwałego — w przypadku przyjęcia aktywów trwałych w ciągu roku, uwzględniając ekonomiczny okres użytkowania aktywów trwałych, począwszy od miesiąca następnego po przyjęciu aktywów trwałych do użytkowania, jeśli ich wartość początkowa przekracza kwotę 80 000 zł.
Czy muzeum jako jednostka sektora finansów publicznych może stosować uproszczenie polegające na dokonywaniu bilansowych odpisów amortyzacyjnych według zasad podatkowych w świetle przepisów Ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: ustawa o rachunkowości) w odniesieniu do składników majątkowych poniżej kwoty 80 000 zł?

Pytania dotyczą zapisów w polityce rachunkowości.
Czy zgodny z Ustawą z 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: ustawa o rachunkowości) jest zapis polityce rachunkowości, z którego wynika, że składniki majątku nabyte w drodze darowizny lub inny nieodpłatny sposób, w dniu przyjęcia do użytkowania ujmuje się według wartości określonej w umowie darowizny albo umowie o nieodpłatnym przekazaniu, a jeśli brak jest tej wartości, to wycena następuje po cenie rynkowej z dnia nabycia zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy o rachunkowości?
Czy w polityce rachunkowości można zastosować następujące uproszczenia:

  • „Koszty rozmów telefonicznych, prenumeraty, ubezpieczeń, abonamentów, zużycia gazu, energii elektrycznej i innych cyklicznie powtarzających się operacji dotyczących po części dwóch miesięcy lub po części roku minionego i bieżącego ujmuje się w koszty w miesiącu, z którego pochodzi dokument, z pominięciem konta międzyokresowego rozliczenia kosztów.
  • Faktury zakupu (płatne przelewem) zapłacone w miesiącu wystąpienia operacji, niezapłacone do końca miesiąca lub zapłacone częściowo ujmowane są za pośrednictwem kont rozrachunkowych w miesiącu, z którego pochodzi dokument.
  • Dokumenty ujmowane są w koszty miesiąca, z którego pochodzą (pod datą wystawienia), jeżeli wpłyną do jednostki do 7. dnia następnego miesiąca, a w przeciwnym razie ujmowane są w koszty pod datą wpływu”?

Czy w związku z takimi zapisami fakturę za energię cieplną wystawioną w styczniu, a dotyczącą zużycia z grudnia można zaksięgować pod datą wystawienia w styczniu?

Ponad 50% faktur zakupu wpływa do instytucji kultury w następnym okresie rozliczeniowym.
Czy z uwagi na krótkie terminy sprawozdawcze obowiązujące w jednostkach sektora publicznego oraz specyfikę instytucji kultury może ona w swojej polityce rachunkowości przyjąć — na podstawie art. 4 ust. 4a Ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: ustawa o rachunkowości) — uproszczenie polegające na tym, że:

  • w trakcie roku, gdy faktura dokumentująca koszt zostanie dostarczona do księgowości w miesiącu następnym, ujmuje się ją w księgach rachunkowych w miesiącu otrzymania, natomiast dokumenty grudniowe ewidencjonowane są w grudniu do czasu sporządzania sprawozdania rocznego;
  • w przypadku dokumentów wystawionych w roku następnym dotyczących kosztów roku poprzedniego przy kwalifikacji dokumentów do ewidencji w grudniu można zastosować uproszczenie, o którym mowa w punkcie powyżej, jednak przy założeniu, że nie będzie to miało znaczącego wpływu na wynik finansowy, tzn. nie przekroczy progu istotności określonego w polityce rachunkowości?

Czy w statucie instytucji kultury powinna znaleźć się informacja dotycząca trwania roku obrotowego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 Ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: ustawa o rachunkowości), który wskazuje, że rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę?
Bardzo podobne przepisy dotyczące roku podatkowego zawiera art. 8 Ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: updop). Czy w statucie należy określić rok podatkowy? Czy rok podatkowy musi się zawsze pokrywać z rokiem kalendarzowym?

Instytucja kultury zakupiła aparat fotograficzny o wartości poniżej 10 000 zł, a obiektyw powyżej 10 000 zł. Zgodnie z obowiązującą w instytucji polityką rachunkowości środki trwałe powyżej 10 000 zł amortyzuje się w czasie. Obiektyw można wykorzystywać do różnych typów aparatów.
Czy aparat można zamortyzować jednorazowo i odpisać w koszty w miesiącu przyjęcia do użytkowania, a tylko obiektyw amortyzować w czasie?