Muzeum na podstawie umowy użyczenia zajmuje 2/3 powierzchni ratusza. Organizator zamierza złożyć wniosek o termomodernizację budynku. Instytucji przedłożono nową umowę użyczenia pomieszczeń, z której wynika, że biorący w użyczenie zobowiązany jest do nieprowadzenia działalności gospodarczej w pomieszczeniach ratusza przez okres trwania tej umowy. Podczas poprzedniego aplikowania o fundusze europejskie, które nie doszło do skutku, organizator pozostawił muzeum możliwość prowadzenia działalności na 20% zajmowanej powierzchni, co umożliwiało prowadzenie lekcji i warsztatów muzealnych oraz działalność kiosku głównie z pamiątkami i muzealnymi wydawnictwami, ale już wtedy muzeum nie mogło pobierać opłat za bilety wstępu. Obecny zapis całkowicie uniemożliwia muzeum pozyskiwanie środków z dodatkowej działalności, które stanowią średnio 5–7% ogółu przychodów, co w znaczący sposób utrudnia realizację celów statutowych. Organizator argumentuje, że bez takiego zapisu w umowie użyczenia gmina nie będzie mogła złożyć wniosku w ramach funduszy europejskich.
Czy taki zapis uniemożliwia muzeum pobieranie opłat za lekcje muzealne, warsztaty, usługi reprograficzne, a także sprzedaż katalogów i książek wydanych przez muzeum? Instytucja nie mogłaby wtedy kupować pamiątek (np. magnesów) wyprodukowanych przez inne podmioty i przeznaczać ich do handlu.
Czy można tu zastosować przepisy art. 3 ust. 2 Ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (dalej: ustawa o działalności kulturalnej) oraz art. 2 Ustawy z 21 listopada 1996 r. o muzeach (dalej: ustawa o muzeach)?
Czy rzeczywiście w świetle unijnych przepisów odpłatną działalność kulturalną instytucji kultury traktuje się jako działalność gospodarczą?
