Samorządowa instytucja kultury przygotowuje się do sporządzenia nowego planu kont uwzględniającego przypisanie znaczników kont księgowych do wymogów sprawozdawczych. Instytucja kultury zamierza nadal stosować księgowanie kosztów w układzie rodzajowym. Swoją działalność finansuje dotacją podmiotową, przychodami statutowymi oraz przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej obejmującej wynajem pracowni plastycznych i pomieszczeń wystawowych.
Wątpliwości budzi obowiązek stosowania kluczy odniesienia kosztów wspólnych do przychodów opodatkowanych i zwolnionych na gruncie Ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: updop) w stosunku do kosztów dotyczących wynajmu, tzn. centralnego ogrzewania, energii elektrycznej, wody i odprowadzania ścieków. Pomieszczenia te nie posiadają liczników, na podstawie których można by ustalić stopień zużycia danego medium i wysokość związanych z tym kosztów. Z kolei gdyby zastosować klucz przychodowy zgodnie z art. 15 updop, koszty rozliczane kluczem w wysokości 4% byłyby stosunkowo niskie w stosunku do uzyskiwanych przychodów.
Czy w tym przypadku dobrym rozwiązaniem byłoby zastosowanie rozksięgowania również kosztów wynagrodzeń pracowników wraz z narzutami bezpośrednio związanymi z uzyskiwanymi przychodami z działalności gospodarczej?
Czy koszty finansowane ze środków własnych trzeba rozdzielić w analityce na statutowe (działalność kulturalna) i działalność gospodarczą?
Czy będzie prawidłowe zastosowanie kont wynikowych zespołu 4 z podziałem na dwa źródła finansowania, tj. dotacja podmiotowa i środki własne (bez wyodrębnienia kosztów statutowych i z działalności gospodarczej)?
Czy instytucja kultury ma obowiązek stosowania kluczy odniesienia kosztów wspólnych do przychodów opodatkowanych i zwolnionych na gruncie updop?
