Środki trwałe mogą być finansowane wyłącznie dotacją celową

Instytucja kultury otrzymuje od organizatora dotację podmiotową na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań statutowych, w tym na utrzymanie i remonty obiektów. Instytucja w polityce rachunkowości określiła, że składniki majątkowe trwałego użytku o wartości równiej i niższej niż 10 000 zł, ale niemniejszej niż 1000 zł amortyzuje się w 100% w miesiącu oddania do użytkowania. Są to m.in. komputery, meble, części scenografii i inne środki trwałe niezbędne do bieżącej działalności w celu realizowania zadań statutowych. Czy koszt amortyzacji jednorazowej instytucja może finansować z dotacji podmiotowej (zgodnie z art. 124 ust. 5 pkt 4 Ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, dalej: ustawa o finansach publicznych), czy też należy uznać go za wydatek majątkowy i sfinansować go z dotacji celowej od organizatora? Zarówno planowanie, jak i decyzja o przyznaniu dotacji na rok bieżący, jej rodzaj i wysokość były podane na koniec zeszłego roku, natomiast zmiany w ustawie o finansach publicznych weszły w życie w tym roku. Co w takim wypadku instytucja powinna zrobić, aby móc realizować bieżące zadania statutowe, do których realizacji niezbędny jest zakup środków trwałych, jeśli nie posiada wystarczających środków własnych?