Roczna stawka amortyzacyjna dla prawa użytkowania wieczystego gruntu

Na podstawie aktu notarialnego organizator przeniósł nieodpłatnie (umowa darowizny) na rzecz instytucji lokale użytkowe wraz z użytkowaniem wieczystym gruntów znajdujących się pod tymi lokalami (prawo zostało przyznane na 61 lat). Nabyte nieodpłatnie lokale oraz prawo użytkowania wieczystego gruntu jednostka wprowadziła do ewidencji środków trwałych w korespondencji z rozliczeniami międzyokresowymi przychodów w wartościach określonych w akcie notarialnym. Okres użytkowania prawa wieczystego użytkowania gruntów instytucja ustaliła — wyłącznie dla celów bilansowych — na 40 lat (według stawki 2,5% rocznie) i dokonała odpowiedniego zapisu w polityce rachunkowości. Czy instytucja popełniła błąd, ustalając dla celów bilansowych roczną stawkę amortyzacyjną dla prawa użytkowania wieczystego gruntu w wysokości 2,5%, a nie 5%? Jeśli tak, to jak należy to skorygować?