Inwentarz żywy jako środki trwałe — sposób ujęcia w ewidencji księgowej

Muzeum jako samorządowa instytucja kultury realizuje swoje cele statutowe m.in. przez popularyzację kultury dawnej wsi. W ramach zawartej umowy darowizny muzeum otrzymało nieodpłatnie inwentarz żywy: konie, kaczki, gęsi itp., które zgodnie polityką rachunkowości jednostki stanowią środki trwałe. Są to zwierzęta gospodarskie, które będą odgrywać rolę ekspozycyjną, podobnie jak inne dotychczas nabyte zwierzęta. Z polityki rachunkowości muzeum wynika, że celem dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest — zgodnie z Ustawą z 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: ustawa o rachunkowości) — uwzględnienie utraty wartości środków trwałych na skutek używania lub upływu czasu wartość zwierząt zaliczonych do środków trwałych w chwili „wycofania z użytkowania” najczęściej tylko nieznacznie odbiega od ich wartości w momencie „przyjęcia do używania” oraz wprowadzenia do ewidencji środków trwałych, a niekiedy może nawet przewyższać tę wartość — w związku z tym muzeum nie dokonuje od nich odpisów amortyzacyjnych. Czy prawidłowo instytucja następująco zaksięgowała inwentarz żywy:

• Wn 010 „Środki trwałe”,
• Ma 800 „Fundusz instytucji kultury”?